Ik reed er vanavond weer mee naar huis.
Vóór mij slechts wat wazige lichten die voor elke bocht aan- en uitknipten, achter mij een in geel argonlicht wegschietend wegdek waarover je met een geruststellende kandans voortspringt van de ene betonplaat naar de andere. In de verte de verstrooide schijn van het eerstvolgende dorp reikend naar een koele maan en wat slaperige sterren. Plots lossen de wielen begane grond, tilt een logge 1600 cc zich op als wat verdwaald stof dat opwarrelt in een maanzucht. Wegmarkeringen, verlangende bloesems, dim verlichte, nepgouden cafeetjes met lachende habituees, ... allemaal puzzelstukken van een verlaten 20ste-eeuws decor. De werkelijkheid wordt plots kleiner dan de auto, zakformaat, op een houten plaatje, omgeven door water en witte snippers, met daarop in door gretige vingers haast weggevaagde letters: "Wereld".
Vóór mij slechts wat wazige lichten die voor elke bocht aan- en uitknipten, achter mij een in geel argonlicht wegschietend wegdek waarover je met een geruststellende kandans voortspringt van de ene betonplaat naar de andere. In de verte de verstrooide schijn van het eerstvolgende dorp reikend naar een koele maan en wat slaperige sterren. Plots lossen de wielen begane grond, tilt een logge 1600 cc zich op als wat verdwaald stof dat opwarrelt in een maanzucht. Wegmarkeringen, verlangende bloesems, dim verlichte, nepgouden cafeetjes met lachende habituees, ... allemaal puzzelstukken van een verlaten 20ste-eeuws decor. De werkelijkheid wordt plots kleiner dan de auto, zakformaat, op een houten plaatje, omgeven door water en witte snippers, met daarop in door gretige vingers haast weggevaagde letters: "Wereld".
Sigur Ròs, Ára Bátur, song uit Með suð í eyrum við spilum endalaust,
live recording 22 april 2008, Abbey Road Studios.
Ik
