The Orbis of Wine

 

Een paar weken geleden  - het festivalvirus had net de kop opgestoken - ging de gebruikelijke pictionary al van start op Vinejo's blog. Gegis, gekeuvel en geprofeteer over wat de aankoopverantwoordelijken van de wijnafdelingen voor Carrefour of Auchan dit jaar achter de hand zouden hebben. The dark question: hoe gaat dat aflopen met Bordeaux 2005 in de supermarkten? De ronduit belachelijke (sorry, welbeschouwd is het niet anders) prijsstijgingen voor het zo fabuleuze jaar 2005 zouden wel eens roet in het eten kunnen gooien voor de Bordeaux-freaks onder ons, die, zoals gewoonlijk, de helft van hun jaarlijkse kelderbevoorrading afwerken tijdens de festivals, want, ja, waar draaien die festivals om? Inderdaad, de zogenaamde wijnregio der wijnregio's: Bordeaux. Ik word er al wat meierig van als ik er nog maar over denk, maar soit, een zoveelste tirade is hier niet op zijn plaats.

 

In die hitsige voorbesprekingen moest ik zo ongeveer mijn tong afbijten (en het moet gezegd: ik proef nog altijd niet fatsoenlijk met het resulterende gat in mijn smaakslurf ). Ondertussen had ik al kunnen kennismaken met het aanbod: Bordeaux, Bordeaux, en nog eens Bordeaux. Op de grote cru's zouden we al niet teveel meer moeten rekenen. Ofwel worden ze aan dezelfde prijs (soms zelfs duurder!) dan elders aan de man gebracht, ofwel kan je ze bestellen/reserveren en enkele maanden duimpje zuigen in de hoop dat je één tiende van je wishlist zou mogen bemachtigen, ofwel zijn ze er simpelweg niet en maken ze plaats voor een eindeloze reeks supkes, abominabele second vins (die ondertussen evenveel kosten als de grand vins drie jaar geleden) of overdreven geprijsde 2005's uit mindere appellaties. Zijn ze er dan wel, dan zijn de aantallen zo beperkt dat de wansmakelijke hamstertaferelen zoals ooit met gepast afgrijzen door een collegablogger beschreven en hier vastgelegd op de gevoelige plaat nog een beetje driester zullen zijn.

Zelf koesterde ik de hoop dat de supermarktaankopers dan maar eens de ogen zouden richten op de minder vereerde Franse appellaties/wijnregio's of de minder zelfverklaarde wijnnavels die onze aardkloot telt. Welke redenen wilde je nog meer dan de in veel gevallen nogal ongerechtvaardigde prijshausse (vergelijk bv. primeurscores van 2004 en 2005 maar eens), een compleet onredelijke prijsstijging/prijsstabilisering in een kwakkeljaar als 2006 én de dondertorens van een economische crisis die heel wat supermarktklanten boven de beurs hangt? Wat wilde je nog meer om je klanten gedeeltelijk de richting te wijzen naar betere kwaliteit voor minder geld? Wat wilde je nog meer om een hele schare wijndrinkers nieuwe wijnen te leren kennen? Een toch zo oprecht geformuleerde bekommernis om de koopkracht van de klant als een huichelachtig doekje voor het bloeden? Niets dus, geen aangroei van Bourgogne, Rhône en Loire in de rekken, laat staan van Languedoc, Jura of Sud-Ouest. Al helemaal geen schappen Oostenrijkse wijn, geen Duitse Spätburgunders, geen Noord-Italiaanse witte wijnen ... . Niets van dat alles. Pure ijdele hoop. Alleen nog een schepje meer op de eentonige hoeveelheid te dure en te mediocere Bordeaux in het rek, want de karrenvrachten cru classés zoals die er de andere jaren waren, blijven achter. Kopen we wat de markt vraagt of wat ze ons opdringt en denkt te doen vragen?

2005 is dus zowat het millésime dat voor mij althans de festivals wat minder aantrekkelijk deed uitvallen. Blik ik terug op hoe het er de vorige jaren aan toe ging, dan is het heel duidelijk dat ik toen tijdens de festivals het grootste gedeelte van de wijnvoorraad insloeg (met Cellartracker is dat heel gemakkelijk op te vragen). Nu zal het wel anders zijn: ik heb geen zin om teveel geld te spenderen aan zeer goede wijnen die toch maar gewoon 'zeer' goede wijnen blijven. Enkele uitzonderingen als Pontet-Canet (ondertussen toch ook al zijn maximaal aanvaardbare prijs aan het bereiken), Domaine de Chevalier of Sociando Mallet daar gelaten - van die insiderswijnen, weet je wel - blijft het gros van de talloze cru's toch maar een reeksje gecommodificeerde must have drinks: Zelfde stijl, zelfde smaak en vooral zelfde prijs. Misschien overdrijf ik wat, maar als je een reeksje Chateauneufs naast een reeksje Bordeaux GCC's zou zetten dan zou je in die CdP's veel meer persoonlijkheid ontmoeten dan in de Bordeaux, het enorme verschil in appellatie- of domeingrootte en geologische diversiteit van het Bordeauxterroir al daar gelaten. Zelfs mijn geliefde Lagrange St.-Julien laat ik nu dus maar staan waar hij staat.

 

 

3. And now you're searching, for a sign with your name/To define you the king of the game.  

Jaja, je hebt zoiets als vraag en aanbod. Natuurlijk zal de Belg graag zijn Bordeaux blijven kopen - alhoewel: hij koopt alsmaar meer Côtes du Rhône en Languedoc -, daar kan je niet onderuit. En toch, misschien was dit toch de kans geweest om het marktonevenwicht wat te herstellen. Soms lijkt het wel alsof hier eerder het aanbod de vraag dicteert: in de kenners-sectie van de GB-brochure bijvoorbeeld bulkt het van de Bordeaux. Je moet en je zal als kenner dus Bordeaux drinken en - liefst - niets anders. Net zo met het millésime 2005: als kenner koop je 2005, niets anders, aan welke prijs dan ook.  Hoe kan je jezelf anders nog als kenner mogen beschouwen? Eigenaardig idee van 'de kenner' wordt er hier in leven gehouden. 'Speculerende wijnnerd' of 'onwetende show-off' lijkt hier meer op zijn plaats (nu ja, met een fikse vermindering op je inkomstenbelasting kan je je  maandelijks wel een kistje Moutonkes of Ausonnekes permiteren zeker - 't is dat de VRT-kijker het voor jou betaalt). Een rubriek 'would-be kenner' zou dus in de volgende festivalfolder zeker op zijn plaats zijn.
Het idee van 'de kenner' is dus zeker eerder een slecht getimede en kortzichtige marketinggimmick om weer maar eens die peperdure crus' aan de man te brengen. Hoe anders had het kunnen zijn: 2008, een jaar waarin het tij had kunnen keren. 'Kenners' die het voortouw lijken te nemen door heel wat andere wijnen te verkiezen voor te dure Bordeaux, 'kenners' die ongewild, maar onbaatzuchtig het voortouw willen nemen voor diegenen die zichzelf niet tot de 'kenners' rekenen. Want wie voelt zich nu minder aangetrokken tot die wijnen die zogezegd voor de kenners zouden gereserveerd zijn? Wie geeft er nu niet graag wat meer geld uit om te weten wat echte kenners dan in hun kelder hebben liggen? Wie gaat er nu niet wat graag op zoek naar wat goedkopere equivalenten voor die onbekende appellaties die in het kennershoekje op hun plaats zijn? Wie zou er nu niet liefst die Bordeaux maar eens links laten liggen omdat de 'kenners' hen blijkbaar niet lusten? Los uit de wurggreep van de tradersmachine, de beursapparatsjiks en de alsmaar kleiner wordende winstmarges waarvoor Bordeaux na 2005 staat? Klanten die heel wat minder in hun beurs moeten tasten om toch iets lekkers op de kop te tikken? Klanten die opnieuw wat flesjes komen halen of bij gebrek daaraan maar eens wat nieuws proberen wat op het vorige trok? Exit Bordeaux?

 

 

 

Tom McRae - End of the World News (2000)

 

 

 

Dit artikel kwam tot stand in het kader van de vijfde editie van de 'Vlaamse Wijnblogdagen'.
Meer verslagen en bedenkingen bij de recente wijnfestivals op de volgende deelnemende wijnblogs:

Wijnfestival anders door pvo op Wijnblog.be
Verbolgen: Wijngerd - Wijnmens - Disasterofwine op Ikwilwijn.be
Bedachtzaam door Wijnkennis
Kort maar zéér krachtig door Rick op Château sans Pretention
Een rijke oogst voor Foodfan (of Foodman?) op Culinair Atelier
Tips, tricks en het bilan door Vinama
"Kennen om te kopen?" door Gido Van Imschoot op Winetasting.be